مجمع البحرین فی مناقب السبطین
14 بازدید
محل نشر: میراث حدیث شیعه » دفتر چهارم » (186 صفحه - از 251 تا 436)
نقش: مصحح
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
نام مؤلف کتاب حاضر، همان‏طور که خود در مقدمه کتابش آورده «سیّد ولىّ بن نعمة اللّه‏ حسینى رضوى» است؛ امّا شیخ آقابزرگ تهرانى ـ صاحب الذریعة ـ در بعضى از موارد که ذکرى از او به میان آورده، با اضافه کردن کلمه «اللّه‏» به نام وى، او را «ولىّ اللّه‏» خوانده‏است . البته صاحب کتاب «روضات الجنات» نیز نام وى را ولىّ اللّه‏، آورده‏است . در انتهاى نام وى نیز در بعضى از تراجم، عنوان «حائرى» افزوده شده‏است که دلیلش بنا بر تصریح خود وى در دو کتاب «تحفة الملوک» و «مصباح الزائرین»، سکونت در کربلاى معلّى بوده است. طبق نقلى که در فهرست رایانه‏اى نسخه‏هاى خطّى کتابخانه آستان قدس رضوى آمده، ولادت وى را به سال 953 ق ، و وفاتش را 1031 ق ، دانسته‏اند. سید ولى حسینى، از علماى قرن دهم و یازدهم هجرى قمرى بوده‏است؛ امّا به علّت معلوم بودن تاریخ ولادت و وفات وى براى تراجم نگاران، زنده بودن وى در قرن یازدهم را ذکر ننموده‏اند و به ذکر حیاتش در سال 981 اکتفا کرده‏اند. صاحب «ریحانة الادب»(و شیخ آقابزرگ تهرانى، وى را معاصر حسین عاملى، پدر شیخ بهایى و سایر شاگردان شهید ثانى به شمار آورده‏اند . و صاحب «روضات‏الجنّات» نیز پس از نقل شرح حال سید ولى حسینى از کتاب «أمل الآمل» گفته‏است : «الظاهر أنّه من جملة معاصریه الأخباریین»، و به این ترتیب، او را هم‏عصر صاحب آن کتاب دانسته‏است . سید ولى حسینى را مانند بسیارى از نویسندگان دیگر، بیشتر باید از بررسى آثار و تألیفاتش شناخت؛ چرا که ترجمه‏نگاران، تنها به ذکر صفاتى چند براى وى بسنده کرده‏اند؛ وصفهایى چون : عالم ، فاضل ، امامى ، صالح ، محدّث ، اخبارى ، صاحب الکتب العدیدة فی المناقب...
آدرس اینترنتی